Category: कलाप्रेस

  • बडाल कुलमा ‘प्रकाश’को उदय: यज्ञप्रसाद बडालको ‘विमेज दर्शन’ मूलक उपन्यास सार्वजनिक

    बडाल कुलमा ‘प्रकाश’को उदय: यज्ञप्रसाद बडालको ‘विमेज दर्शन’ मूलक उपन्यास सार्वजनिक

    काठमाडौं । ९ वर्षअघि दिवंगत भएका प्राज्ञिक चिन्तक तथा लेखक यज्ञप्रसाद बडालको अधूरो सपना अन्ततः ‘प्रकाश’को रूपमा साकार भएको छ । बडालको जीवनदृष्टि, चिन्तन र ‘विमेज दर्शन’मा आधारित उपन्यास ‘प्रकाश’ सोमबार औपचारिक रूपमा सार्वजनिक गरिएको हो ।

    दिवंगत बडालको दीर्घकालीन आकांक्षा थियो— मानव अस्तित्व, प्रेम, घृणा, विश्वास, धर्म, दर्शन र समाजका पक्षहरू समेटिएको गहकिलो कृति सिर्जना गर्ने । यही लक्ष्यसहित उनी २०७३ सालमा दार्चुला पुगेका थिए, जहाँ आत्मको पहिचान र कुलको इतिहासको खोजीमै उनले जीवनको अन्तिम यात्रा तय गरे ।

    बडालको सपना उनको जीवनसंगिनी इन्दिरा ढुंगाना बडालले बोकिन् । उनका कागजात, हस्तलिखित टिपोट र विचारका धागाहरूलाई संयोजन गर्दै इन्दिराले वर्षौंको अथक मेहनतपछि उपन्यास ‘प्रकाश’लाई पूर्णता दिइन् । ‘उहाँको सपना मेरो धर्म बन्यो,ू उनले लोकार्पण कार्यक्रममा भनिन्, ‘विमेज दर्शनमार्फत उहाँले जुन चेतनाको ढोका खोल्न खोज्नु भएको थियो, मैले त्यसलाई शब्दमा ढालेको छु।’

    विमेज दर्शन एक नवीन जीवनदृष्टिको नाम हो, जसमा मानव अस्तित्वलाई ‘प्रकाश’को प्रतीक बनाई जीवनको उद्देश्य, द्वन्द्व, प्रेम र पुनर्जागरणको अर्थ खोजिएको छ। उपन्यास ‘प्रकाश’ यही विमेज चेतनाको सजीव प्रतिबिम्ब हो, जसले पाठकलाई आत्ममूल्यांकन र विचारको गहिराइमा डुबाउँछ।

    उपन्यासको लोकार्पण बडाल परिवारको कुलपुजाको पवित्र अवसरमा सम्पन्न भयो । ८२ वर्षीया कलावती ढुंगाना तथा बडाल परिवारका वरिष्ठ सदस्यहरूको संयुक्त उपस्थितिमा सम्पन्न कार्यक्रममा महान्यायाधिवक्ता रमेश बडाल, नेकपा (एमाले) नेता केशव बडाल, प्रख्यात साहित्यकार, पत्रकार, समाजसेवी र सयौं बडाल परिवारका सदस्यहरूको सहभागिता थियो।

    कार्यक्रमका वक्ताहरूले ‘प्रकाश’लाई केवल उपन्यास नभएर बडाल कुलको चिन्तन, चेतना र विमेज दर्शनको ऐतिहासिक दस्तावेजको रूपमा व्याख्या गरे।

    ‘आज म गौरवान्वित छु,’ इन्दिराले भनिन्, ‘श्रीमान्को अधूरो सपना पूरा गर्न पाउँदा म धन्य छु। ‘प्रकाश’ केवल एक पुस्तक होइन — विमेज चेतनाको उज्यालो र भविष्यको प्रेरणा हो ।’

  • ‘जारी २’को शुभ मुहूर्त

    ‘जारी २’को शुभ मुहूर्त

    काठमाडौं । उपेन्द्र सुब्बाको निर्देशन रहने सिनेमा ‘जारी २’को शुभ मुहूर्त गरिएको छ । सिनेमाको आज शुभ मुहूर्त गरिएको हो ।
    शुभ मुहूर्तसँगै छायांकन सुरु भएको छ ।

    पाँचथरबाट छायांकन सुरु भएको हो । यो सिनेमाको सम्पूर्ण छायांकन पाँचथरमा हुने निर्माण पक्षले जनाएको छ । जिल्लाका विभिन्न पर्यटकीय गन्तव्यमा छायांकन हुनेछ ।

    ‘जारी २’ सनेमा ‘जारी’को सिक्वेल हो । यो सिनेमाको फर्स्ट लुक यसअघि नै सार्वजनिक भइसकेको छ । सिनेमा दशैंमा प्रदर्शन घोषणा गर्दै ‘जारी २’को फर्स्टलुक सार्वजनिक गरिएको थियो ।

    फर्स्ट लुकमा अभिनेता दयाहाङ राईलाई च्याब्रुङ बजाउँदै गरेको अवस्थामा प्रस्तुत गरिएको थियो । यो सिनेमालाई स्लोगन ‘सङ्ग अफ च्याब्रुङ’ राखिएको छ । ‘जारी २’मा २०८० सालको ब्लकबस्टर सिनेमाका ‘जारी’का निर्देशक उपेन्द्र सुब्बाको नै लेखेका छन् ।

    कवि उपेन्द्र सुब्बाको डेव्यु निर्देशन गरेको जारीले नेपाली बक्सअफिसमा १७ करोड माथिको व्यापार गरेको थियो ।

    सिनेमामा सिनेमामा अभिनेता दयाहाङ राई, विजय बराल र अभिनेत्री मिरुना मगरको मुख्य भूमिका रहनेछ । बुद्धि तामाङ, पुष्कर गुरुङ, प्रेम सुब्बा, माओत्से गुरुङ, मानहाङ लावती, विष्णु मोक्तान, कमलमणी नेपाल, अनिल सुब्बा, रेखा लिम्बु, बेदना राई र सिर्जना निङ्लेखुको अभिनय रहनेछ ।

    बाँसुरी फिल्मस् र कबड्डी फिल्मसको व्यानरमा निर्माण हुने सिनेमालाई रामबाबु गुरुङले निर्माण गर्नेछन् ।

  • विपना थापाका श्रीमानले माफी मागे, फेसबुक ह्याक भएको दाबी

    विपना थापाका श्रीमानले माफी मागे, फेसबुक ह्याक भएको दाबी

    काठमाडौं । अभिनेत्री विपना थापाका भारतीय श्रीमान् आशुतोष भारद्वाजले आफ्नो फेसबुक पोस्टहरूप्रति माफी मागेका छन् ।

    केही दिनअघि उनको फेसबुकबाट पत्नी विपना थापाविरुद्ध घृणित शब्दसहितको स्टाटस पोस्ट भएको थियो ।

    आशुतोषले आफ्नो फेसबुक अकाउन्ट ह्याक भएको दाबी समेत गरेका छन् । उनले हिजो लेखेका छन्- ‘मेरी आइडी अभि भी हैक हे ।’

    आज अर्को पोस्टमा उनले क्षमा याचना गरेका छन् । ‘मेरी आइडी पर आई पोस्ट के लिए सभी से क्षमा माँगता हुँ,’ आशुतोषले भनेका छन् ।

    श्रीमानको फेसबुकमा आफूविरुद्ध पोस्ट आएपछि विपना थापा नयाँ दिल्ली हान्निएकी थिइन् । जानुअघि उनले फेसबुक लाइभमा आएर श्रीमानलाई डिप्रेसन भएको र उनी खराब मान्छे नभएको बताएकी थिइन् ।

    निकट स्रोतका अनुसार विपना दिल्ली गएपश्चात् श्रीमान्-श्रीमतीबीच तात्कालिक समझदारी कायम भएको छ ।

  • नकारात्मकता विरूद्ध जेसुम अभियान, ठिमीमा संस्कृति र सम्पदा उजागर गर्दै सृजना

    नकारात्मकता विरूद्ध जेसुम अभियान, ठिमीमा संस्कृति र सम्पदा उजागर गर्दै सृजना

    भक्तपुर । पदयात्रा, स्थानीय कला, संस्कृति, सम्पदा अवलोकन अनि सिर्जना । चित्रकारले क्यानभासमा, साहित्यकारहरूले शब्दमा अनि रंगकर्मीहरुले अभिनयमा । स्थानीय सम्पदा र संस्कृतिलाई सिर्जनाका माध्यमबाट प्रवर्द्धन गर्ने र समाजमा सकारात्मकता फैलाउने उद्देश्यले स्रष्टाहरूको एक स्वतन्त्र समूहको अगुवाइमा सात वर्ष अघि ‘जेसुम यात्रा’ नामक अभियान शुरु भएको थिए । यो अभियानको पछिल्लो शृङ्खला भक्तपुरस्थित सम्पदा शहर मध्य थिमिमा सोमबार सम्पन्न भएको छ ।

    बिहान ८ बजे मध्यपुर थिमीस्थित शंखधर साख्वा चोकमा भेला भएका साहित्यकार, लेखक, पत्रकार र चित्रकारहरूको समूहले थिमि उकालो हुँदै मल्लकालीन बालकुमारी मन्दिर, लोकेश्वर, लायकु दरबार, गंगा महारानीको पालामा निर्मित निगूपुखू (दुई पोखरी), दिगु भैरव, सिद्धिकाली, चापाचो (पोटरी स्क्वायर) अवलोकन गरेको थियो । त्यसपछि गार्चा हुँदै नगदेशको तिकीझ्याः (सुनको आँखी झ्याल), सिद्धिगणेश, बोडेस्थित पलेस्वाँ पुखू (कमल पोखरी), पाँचोँ गणेश (जिब्रो छेड्ने जात्राको उद्गम स्थल) लगायतको सम्पदा क्षेत्र अवलोकन गर्दै स्रष्टाहरूको समुह कुमारी मन्दिर पार्क पुगेको थियो ।

    मध्यपुर थिमि नगरपालिकाका पूर्वप्रमुख मदन सुन्दर श्रेष्ठ र राष्ट्रिय विभूति शंखधर शाख्वा प्रतिष्ठान अध्यक्ष ज्ञानराम श्रेष्ठले थिमिको सम्पदा, संस्कृति, जात्रा परम्परा र इतिहासबारे स्रष्टाहरूलाई प्रस्ट्याउँदै पथ प्रदर्शकको भूमिका निर्वाह गरेका थिए । कुमारी मन्दिर पार्कमा पुगेपछि चित्रकारहरूले क्यानभास रंग्याउन थाले भने साहित्यकारहरूले कविता कोर्न थाले । ‘बाहिर देखिने थिमि अर्कै, भित्र देखिने थिमि अर्कै रहेछ’ जेसुम यात्राको परिकल्पनाकार एवं संस्थापक संयोजक कवि अनिता लामाले भन्नुभयो, ‘थिमि भित्र पसेपछि इतिहासको कुनै कालखण्डमा पसेको अनुभूति भयो ।’

    बुढानीलकण्ठ नगरपालिका उप–मेयर समेत रहेका साहित्यकार अनिता लामाले व्यस्तताको बाबजुद पनि समाज, राष्ट्र र राष्ट्रिय संस्कृतिलाई चिन्न जेसुम यात्रालाई निरन्तरता दिइरहेको बताए । बौद्ध र नेवार सभ्यता मिसाएर कविता लेखेकी लामालाई पछ्याउँदै जेसुम यात्राको संस्थापक समेत रहेका प्रेस काउन्सिल नेपालका अध्यक्ष बालकृष्ण बस्नेतले पनि थिमिको सांस्कृतिक सम्पदामाथि अनुभव मिसाउँदै कविता सुनाए । यही क्रमलाई वरिष्ठ साहित्यकार स्नेह सायमी हुँदै कवि रामगोपाल आशुतोष, अस्मिता मानन्धर, फूलमान वल, घनश्याम खड्का, दीपेन्द्र बनेपाली, रजनी मिला, ज्ञानराम श्रेष्ठ र सातपटकसम्म निरन्तर जिब्रो छेडेका संस्कृतिप्रेमी बुद्धिकृष्ण वागाः श्रेष्ठ लगायतले सिर्जना सुनाए ।

    त्यस्तै चित्रकारहरू चन्द्रा श्रेष्ठ, दीपेन्द्रमान बनेपाली, सरितादेवी मण्डल लगायतले थिमिको सम्पदालाई क्यानभासमा उतारे । चन्द्राले मन्दिरलाई पृष्ठभूमि राखेर कुची चलाए भने दीपेन्द्रमानले स्नेह सायमीको कविता ‘चश्मा र आँखा’ लाई थिमिको सम्पदासित जोडेर दृश्यमा उतारे । सरितादेवी आफैमा मिथिला चित्रकार हुन्, यस पटक भने उनले मिथिला र थिमिको जनजीवन र कृषि परम्परालाई मिथिला इफेक्ट दिएर क्यानभास सजाइन् । ‘गजब रहेछ जेसुमको सौन्दर्य’, कविता सुन्दै चित्र अवलोकन गरिसकेपछि मध्यपुर थिमिका पूर्व मेयर मदन सुन्दर श्रेष्ठले भने, ‘यो अभियानबारे धेरैपटक सुनेको थिएँ, आज सहभागी हुन पाएँ । यस्तो सकारात्मक अभियानलाई सबैले सघाउनुपर्छ । हामी आजका सबै सिर्जना समेटेर किताब निकाल्न तयार छौँ ।’

    अभियानका संस्थापकमध्ये एक बालकृष्ण बस्नेतले काभ्रेको धुलिखेलस्थित हजार सिँढीबाट शुरु भएको अभियान नगरकोट, धनकुटा, बुढानीलकण्ठ, चन्द्रागिरि, अनन्त लिंगेश्वर लगायत विभिन्न थलो हुँदै थिमि आइपुगेको बताए । ‘मौलिक संस्कृति, कला, साहित्य प्रवर्द्धन गर्दै, समाजमा गलत ढंगले फैलाउन थालिएको नकारात्मकता हटाई नेपाली राष्ट्रिय संस्कृति निर्माणको यो एउटा पाइला हो’, बस्नेतले भने ।

    यात्रामा स्रष्टा लक्ष्मी माली, शशी लुमुम्बु, अनन्त वाग्ले, जयन्ती स्पन्दन, कल्पना श्रेष्ठ, नन्दु उप्रेती, रजनी मिला, सुन्दर शिल्पकार, रामदत्त मिश्र, डम्बर मिश्र, संगीतकार अशोक राई, वसन्त मुकारुङ लगायत सहभागी थिए ।

  • ‘तक्मे बुढा’ विल्सनविक्रम राई बने ‘तोक्मा एप’को ब्रान्ड एम्बासडर

    ‘तक्मे बुढा’ विल्सनविक्रम राई बने ‘तोक्मा एप’को ब्रान्ड एम्बासडर

    काठमाडौं । ‘तक्मे बुढा’ नामले परिचित कलाकार विल्सनविक्रम राई ‘तोक्मा टेक्नोलोजिज’को ब्रान्ड एम्बासडर नियुक्त भएका छन् । सोमबार काठमाडौंको आयोजित एक समारोहबीच अभिनेता राईलाई ‘तोक्मा टेक्नोलोजिज’ ले आफ्नो ‘ब्रान्ड फेस’ नियुक्त गरेको हो ।

    ब्रान्ड एम्बासडर नियुक्त भएपछि अभिनेता राईले भने, ‘मैले सधैँ आफ्ना समर्थकहरूले प्रेमपूर्वक विश्वास गरेका विभिन्न प्लेटफर्मलाई सही सदुपयोग र आममानिसलाई वास्तविक कुराहरूबारे जानकारी दिन प्रयोग गर्ने गरेको छु । म यस यात्राको हिस्सा हुन पाउँदा गर्व गर्छु ।’

    नेपाल विद्युत प्राधिकरणका पूर्वप्रबन्ध निर्देशक कुलमान घिसिङको प्रमुख आतिथ्यमा सोमबारदेखि नै ‘तोक्मा एप’को औपचारिक सेवा सुरु गरिएको छ । तोक्माले राइड शेयरिङ, केयर गिभिङ, पर्यटन र सुरक्षासम्बन्धी सेवा एकै एपमार्फत प्रदान गर्ने बताइएको छ ।

    तोक्माले डिजिटल बिजनेस कार्ड ‘जी कार्ड’ पनि सार्वजनिक गरेको छ ।

    तोक्माका सीईओ सागर आङदेम्बेले राईलाई ब्रान्ड एम्बासडरमा स्वागत गर्दै राईले तोक्माको भावनालाई मूर्त रूप दिने विश्वास व्यक्त गरे ।

    विद्युत प्राधिकरणका पूर्वप्रबन्ध निर्देशक घिसिङले यो एप दैनिक जीवनमा एकदमै प्रयोग गर्नुपर्ने रहेको बताए ।

    अब ब्रान्ड एम्बासडर अभिनेता राई तोक्माका राष्ट्रव्यापी प्रचार अभियानहरूमा सक्रिय रहनेछन् । उनले यसका सेवाहरूको बारेमा जनचेतना फैलाउँदै सबै नेपालीलाई डिजिटल प्रविधिको उपयोगमा जोड्न प्रेरित गर्ने बताइएको छ ।

  • भदौ २७ मा दयाहाङ र रिश्माको ‘रिमै’ रिलिज घोषणा

    भदौ २७ मा दयाहाङ र रिश्माको ‘रिमै’ रिलिज घोषणा

    काठमाडौं । खिल बहादुर गुरुङको निर्देशनमा निर्माण भएको सिनेमा ‘रिमै’को फर्स्टलुक पोस्टर सार्वजनिक गर्दै प्रदर्शन मिति घोषणा गरिएको छ ।

    सोमबार बुद्ध जयन्ती अवसर पारेर सार्वजनिक तीन पोस्टरमार्फत् यो सिनेमा आगामी भदौ २७ गतेबाट विश्वव्यापी प्रदर्शनमा आउने जानकारी दिइएको छ ।

    सिनेमाको सार्वजनिक तीन पोस्टर मध्ये पहिलो पोस्टरमा अभिनेता दयाहाङ राई र रिस्मा गुरुङ प्रस्तुत छन् । दोस्रो पोस्टरमा उनीहरुसँगै अभिनेत्री गौमाया गुरुङलाई पनि स्थान दिइएको छ ।

    तेस्रो पोस्टरमा दयाहाङ, रिस्मा र गौमायासहित सवैजसो मुख्य कलाकारहरु पोस्टरमा अटाइएका छन् । सार्वजनिक पोस्टरले गुरुङ संस्कार अनुसार पात्रहरुलाई प्रस्तुत गरिएको बुझ्न सकिन्छ । यी तीन पोस्टरले सिनेमाप्रति दर्शकमाझ उत्साह पैदा गर्ने विश्वास निर्माण टिमको छ ।

    गोरखा सिरानचोक एण्ड लिगलिगकोट फिल्मस् प्रालीको प्रस्तुती र रोटेपिङ इन्टरटेनमेन्टको सहकार्यमा निर्माण भएको सिनेमामा दयाहाङ राई, रिस्मा गुरुङ, बुद्धि तामाङ, गौमाया गुरुङ, अर्पण थापा, कविता आले मगर, माओत्से गुरुङ, पुस्कर गुरुङ, वीरमाया गुरुङ, वीरवल घले, डिवी गुरुङ, टेक गुरुङ र बालकलाकार असिम सुब्बा, प्रेस्टु गुरुङ र प्रश्ना राना मगर लगायतको अभिनय रहेको छ ।

    उपेन्द्र सुब्बाको लेखन रहेको सिनेमालाई शैलेन्द्र ध्वज कार्कीले छायांकन गरेका हुन् । वीरवल घले कार्यकारी निर्माता रहेको सिनेमामा टिका गुरुङ, जित यात्री गुरुङ र दुन बहादुर घले निर्माता तथा बिनु गुरुङ, रोशन भट्टराई र राजेश घिमिरे सह–निर्माताको रुपमा रहेका छन् ।

    सिनेमामा दीपक शर्मा र थानेश्वर गौतमको संगीत, किरण चाम्लिङ राई मुख्य सहायक निर्देशक, बिष्णु मैनाली प्रोडक्सन म्यानेजर र मित्र डि गुरुङको सम्पादन रहेको छ ।

  • बुद्ध जयन्तीको अवसर पारेर चलचित्र ‘तुलसीराम’ को निर्माण घोषणा

    बुद्ध जयन्तीको अवसर पारेर चलचित्र ‘तुलसीराम’ को निर्माण घोषणा

    काठमाडाैं । बुद्ध जयन्तीको अवसर पारेर चलचित्र ‘तुलसीराम’ को निर्माण घोषणा गरिएको छ । चलचित्र यहीँ जेष्ठको अन्तिम साता बाट छायांकनमा जाने निर्माण पक्षले जानकारी दिएको छ ।

    चलचित्रको छायांकन काठमाण्डौ, चित्लाङ्ग र हेटौडाको बिभिन्न ठाउँमा गरिनेछ । एल आरआरको ब्यानरबाट निर्माण हुन् लागेको यो चलचित्रको निर्देशन निर्देशक बाबु शाहेब बलामीले गर्न लागेका हुन । चलचित्रमा बलामीकै कथा रहने छ।

    चलचित्रको लेखक शंकर अधिकारी घायल हुन भने चलचित्रको कार्यकारी निर्माता तथा द्वन्द निर्देशकमा देव महर्जन रहनेछन् । विकास चौधरी र शंकर कृष्ण घायलको संगीत रहने चलचित्र पारिवारिक कथामा निर्माण हुनेछ ।

     

  • ‘ऊनको स्वीटर’ खिच्न ५ महिना लगाएका नवीन चौहान : दर्शक झुक्याउन कहीँ कतै चिटिङ गरिनँ (भिडियो)

    ‘ऊनको स्वीटर’ खिच्न ५ महिना लगाएका नवीन चौहान : दर्शक झुक्याउन कहीँ कतै चिटिङ गरिनँ (भिडियो)

    अहिले हलहरुमा विपिन कार्की र मिरुना मगर अभिनीत ‘ऊनको स्वीटर’ प्रदर्शनरत छ । नवीन चौहान निर्देशित यस चलचित्रलाई दर्शकले रुचाइरहेका छन् । म्युजिक फिल्महरुबाट उदाएका चौहानको यो चलचित्र पहिलो निर्देशकीय डेब्यु हो ।

    चलचित्रलाई पाँचथरमा पाँच महिना लगाएर खिचेका चौहान आफ्नो अनुभव सुनाउँछन्, ‘चलचित्र खिचेर एडिटमा आउँदा, पाँच घण्टा लामो उपन्यासजस्तो बनिदिँदा, दुई अढाइ घण्टामा ल्याउन चलचित्रको छाँटकाँट गर्दा सकसपूर्ण स्थितिबाट गुज्रनुपर्दो रहेछ । अप्रिय निर्णय लिनुपर्दो रहेछ । कलाकारले मिहेनत गरेको रोल काटिँदा कतिको चित्त दुखाइ समेत हुन्छ ।’

    चौहानले थपे, ‘सुटिङ र पोस्ट प्रोडक्सनको काम दुई क्षितिजजस्तो हुँदो रहेछ । एउटा ड्राफ्ट बनाएर साथीहरुलाई देखाउँदा अर्को ध्रुवको प्रतिक्रिया सुन्नुपर्दा लाग्दोरहेछ, ‘मैले त यस्तो बनाएको होइन ।’ झनै दर्शकहरुको प्रतिक्रिया सोच्दै नसोचेको हुँदो रहेछ । सायद त्यसैले कलाको कुनै सीमा हुँदैन भनिएको होला ।’

    ‘वाफ’, ‘तीनपाते’, ‘घुमीघुमी’जस्ता म्युजिकल फिल्महरु बनाएर ठूलो पर्दामा आएका हुन् चौहान । केही समयअघि ‘चोरको स्वर’ नामक नाटक समेत निर्देशन गरे । अहिले चलचित्र निर्देशन गरे । यी तीनै विधामा चौहानले नछुटाएको विशेषता हो, कथावाचन । तर, कथावाचन उस्तै भए पनि अढाइ घण्टाको चलचित्रमा धेरै घुम्तीहरु पार गर्नुपपरेको चौहान बताउँछन् ।

    ‘ऊनको स्वीटर’बारे चौहान सुनाउँछन्, ‘म्युजिकल फिल्म बनाउँदा जहिल्यै लाग्थ्यो, कास् मसँग अढाइ घण्टा समय भए पात्रभित्र छिरेर काम गर्न कति मजा हुन्थ्यो होला ! मैले यो चलचित्रमा त्यही कोसिस गरेको छु ।’

    यो चलचित्रको खासियत हो, डिटेलिङ । पुराना नोट(राजाका फोटा भएका)हरुको प्रयोगदेखि गोल्डस्टार जुत्तामार्फत् चौहानले फ्लास ब्याकको कथाको समय भन्न खोजेका छन् । कलाकारको ड्रेसअप, साँघु, घट्टाहरुको प्रयोग गरेका छन् । उकाली–ओह्रालीमा पैदल यात्रा गर्नुपर्ने अवस्थाले पनि कथाको समय भन्छ । जब कि वर्तमान समयको कथामा भने गाउँमा रोड आइसकेको छ । जिपहरु चल्न सुरु गरिसकेका छन् ।

    ‘ऊनको स्वेटर’को कथा अलिकति सुस्त छ । विस्तारै, आरामले कथा भनेका छन् चौहानले । उनलाई कथा भन्नमा कुनै हतारो छैन । लिम्बु समाज हुन्छ नै यस्तै, विस्तारै भाका र लय हालेर बोल्छन्, आरामले कुरा गर्छन् । भूगोल र समुदाय अनुसार कथाको गति निर्माण गरेका छन् चौहानले ।

    फिल्ममा एउटा दृश्य छ, जहाँ काफ्लेले फूलमायाको गोठको छानोमा सानो छिँडी बनाइदिएका हुन्छन् । उक्त छिँडी खोल्दा घरभित्र जूनको उज्यालो पर्छ । उज्यालोले काफ्लेको अनुहारलाई छपक्कै देखाउँछ । केहीबेर लामो दृश्यमा फूलमायाको अनुहारमा भने राम्रोसँग जूनको उज्यालो पारिएको छैन । बरु आगोको राप पारिएको छ । जूनजस्तै निश्चल प्रेमको प्रस्ताव लिएर पुगेका काफ्ले र आफ्नै दुःखसँग जुधिरहेकी फूलमायाको मनस्थितिलाई देखाउन चौहानले गज्जबले कलाको प्रयोग गरेका छन् ।

    त्यस्तै अर्को दृश्य छ, जहाँ काफ्ले र गुरुङ एकै ओछ्यानमा सुत्छन् । उनीहरुबीचको अन्तरंग सम्बन्ध देखाउन चौहानले रंगी विरंगी ऊनको धागोहरु देखाएका छन् । अनेक रङमा पोतिएका धागोका लाछीहरुबाट वाफ निस्किरहेका छन् । पानी चुहिरहेका छन् । अनि विस्तारै गुरुङको कुरुसहरुमा ती लाछीहरु उनिन थाल्छन्, स्वेटरको रुपमा । त्यो स्वेटर काफ्लेले लगाउन पाउँछन् त ? दर्शकमा यही कौतुहलता सृजना गर्दै कथा अगाडि बढेको छ ।

    डिटेलिङबारे चौहान भन्छन्, ‘मलाई जहिल्यै लाग्थ्यो, दर्शकलाई चिटिङ नगरुँ । हडबड गरेर पनि कथा नभनुँ । कुदेर, हडबडाएर क्षणिक रुपमा मानिसको ध्यान आकृष्ट नगरुँ । कथा भनिरहँदा यस्तो लागोस् कि कोही अस्तित्वमा छ, तर कसैलाई बिझाएको छैन ।’

    चौहानले भनेजस्तै दर्शकलाई नबिझाइकन कथा भनिएको छ । लिम्बु बाहुल्यता भएको समाजमा अल्पसंख्यकको रुपमा रहेका काफ्ले र गुरुङसेनीबीचको प्रेमलाई बडो कलात्मक तवरले भनिएको छ ।

    चलचित्रमा प्रयोग गरिएको डिटेलिङ, स्वभावले लिम्बु, थरले मात्रै काफ्ले भएका धरणीधर, सुन्दर कलात्मक दृश्यहरुको अर्थ, पाँच–पाँच महिना लगाएर खिच्दाका अनुभूति लगायत अन्य धेरै पाटोबारे निर्देशक चौहानले नेपालप्रेसकर्मी नवीनकाजी राईसँग खुलेर गफ गरेका छन् ।

    हेर्नुहोस् भिडियोमा:

     

  • चलचित्र ‘एक्लो’ विश्वप्रसिद्ध ‘कान्स फिल्म फेस्टिभल’को ७२ औं संस्करणमा सहभागी हुँदै

    चलचित्र ‘एक्लो’ विश्वप्रसिद्ध ‘कान्स फिल्म फेस्टिभल’को ७२ औं संस्करणमा सहभागी हुँदै

    काठमाडौँ। विश्वप्रसिद्ध ‘कान्स फिल्म फेस्टिभल’को ७२ औं संस्करणमा नेपाली फिल्म ‘एक्लो’ सहभागी हुने भएको छ। प्रतिस्पर्धामा छनोट नभएपनि कान्स फिल्म फेस्टिभल २०२५ का विभिन्न कार्यक्रमहरुमा नेपाली फिल्म ‘एक्लो’ सहभागी हुने भएको हो।

    ‘मार्चे दु फिल्म’ भनिने कान्स मार्केटमा ‘एक्लो’ ले स्टल नै खडा गरेर चलचित्रलाई अन्तर्राष्ट्रिय वितरक, सेल्स एजेन्ट र निर्माताबीच ‘पिचिङ’ गर्न लागेको हो । निर्माताले महंगो पैसा तिरेरै कान्स मार्केटमा स्टल राख्ने भएका हुन। मे १३ देखि २१ सम्म हुने कान्स मार्केटमा ‘एक्लो’का निर्माताहरू रितेश राना, संगीता श्रेष्ठ, भाइराजा थापा, राजु गुरुङ, उत्सव विष्ट कान्स मार्केटमा सहभागी हुनेछन् ।

    स्टलमा नेपालको झण्डा राख्ने तयारी छ भने निर्देशक प्रदीप शाही स्वयं प्रोड्युर्स नेटवर्कमा सहभागी हुँदैछन्। तयारीको लागि उनी आइतबार पेरिस पुगेका छन् ।

    कान्समा ‘एक्लो’ले अन्तर्राष्ट्रिय वितरक, सेल्स एजेन्ट, मेकर र ओटीटीमाझ फिल्म प्रवर्धन गर्नेछ । नेपालको छायांकन गन्तव्यबारे प्रचारप्रसार गर्ने र सम्भावित को–प्रोडक्सनबारे मार्केटमा ‘एक्लो’का निर्माताले पहल गर्नेछन् ।

    ‘एक्लो’का केही कलाकार रेडकार्पेट र कुनै एक फिल्मको प्रिमियरमा पनि सहभागी हुने तयारीमा छन् । यद्यपि, यसबारे निधो भने हुन बाँकी छ। कान्स मार्केटमा १४० देशका १४,००० भन्दा बढी सहभागी हुने जनाइएको छ जहाँ, १,५०० फिल्मको प्रदर्शन र ४,००० प्रोजेक्ट पिच हुनेछन्

  • रिलिजकाे दुई दिनमै ‘नरसिंहाः अवतार’को ट्रेलरले युट्युबमा १० लाख भ्यूज

    रिलिजकाे दुई दिनमै ‘नरसिंहाः अवतार’को ट्रेलरले युट्युबमा १० लाख भ्यूज

    काठमाडाैं । सार्वजनिक भएको २ दिनमै फिल्म ‘नरसिंहाः अवतार’को ट्रेलरले युट्युबमा १० लाख भ्यूज पाएको छ । युट्युवको मुभी सेक्सनमा यो फिल्म ३ नम्बर ट्रेन्डिङमा छ ।

    दिवाकर भट्टराइको लेखन तथा निर्देशनमा तयार भएको यो फिल्मलाई दर्शकहरुको उत्कृष्ट प्रतिक्रिया मिलिरहेको छ ।

    म्युजिक नेपालको युट्युब च्यानलमा यो फिल्मको ट्रेलरमा ४ हजार ३ सय भन्दा बढी प्रतिक्रिया मिलेको छ । अधिकांशले उत्कृष्ट प्रतिक्रिया दिएका छन् ।

    राजेश हमालको गर्जन लामो समयपछि हेर्न पाइयो भन्दै दर्शकहरु उत्साहित देखिएका छन् । सामाजिक संजालमा पनि यो फिल्मको ट्रेलरलाई उच्च शेयर गरिएको छ ।

    म्हानायक राजेश हमालको ८ वर्षपछिको कमब्याक फिल्म भएकाकारण पनि दर्शकहरु यो फिल्मलाई प्रतिक्षा गरिरहेका छन् ।

    फिल्ममा राजेश हमालको साथमा नीति शाह, राज कटुवाल, सनिषा भट्टराई, सरोज खनाल, नीर शाह, अर्जुन श्रेष्ठ, उषा खड्गी, दीपा शाही, रमेश चन्द सोडारी, आशा पौडेल, प्रशान्त ताम्राकार, राजिभ जंग बस्नेत, एल्भिना खड्का, समाइरा थापा लगायतको अभिनय छ ।

    फिल्मको ‘अच्छा लेकिन लण्डनको चिसोले समाउला’ बोलको गीत सर्वाधिक चर्चामा छ । ट्रेलरले समेत उच्च हाइप बनाउँदा फिल्मले बक्स अफिसमा सुखद ओपनिङ गर्ने अपेक्षा गरिएको छ ।

    यो फिल्ममा नेम महर्जन, नरेन्द्र महर्जन, दीपक ढकाल र ध्रुव न्यौपानेको लगानी छ ।

     

  • सुरवीर पण्डितको याचना- हामीलाई अज्ञानी सम्झेर क्षमा दिनुस्

    सुरवीर पण्डितको याचना- हामीलाई अज्ञानी सम्झेर क्षमा दिनुस्

    काठमाडौं । वरिष्ठ कलाकार सुरवीर पण्डितले एक क्रिस्चियन प्रचार गीतमा गरेको अभिनयलाई लिएर क्षमायाचना गरेका छन् ।

    अबदेखि आफ्नै धर्मसंस्कार र संस्कृतिको जगेर्नामा लाग्ने र देशले गर्व सक्ने काम गर्ने उनको प्रतिबद्धता छ ।

    हालै सुरवीर र अर्का वरिष्ठ कलाकार रामचन्द्र अधिकारीले अभिनय गरेको एउटा क्रिस्चियन प्रचार गीतलाई लिएर विवाद उत्पन्न भएको थियो । यो गीतको भिडिओ धार्मिक विद्वेष फैलाउने खालको भएको भन्दै यसमा अभिनय गरेकाप्रति कतिपयले सुरवीर र रामचन्द्रमाथि गालीगलौज गरिरहेका थिए ।

    मेरी बास्सैको सुटिङ स्थलबाट एउटा भिडिओ सन्देश जारी गर्दै सुरवीरले माफी मागेका हुन् । आफूसँगै रामचन्द्रलाई पनि क्षमा दिन उनको आग्रह छ ।

    यो पनि पढ्नुहोस्- क्रिस्चियन धर्मप्रचारको गीतले विवादमा तानिए सुरवीर र रामचन्द्र

    सुरवीरको क्षमायाचना सन्देश यस्तो छः

    आदरणीय आमाबुवा, दाजुभाइ, दिदीबहिनी सम्पूर्णमा मेरो कोटी कोटी प्रणाम । केही दिन अगाडि मैले दुईवटा क्रिस्चियन गीत खेलेको थिएँ । हाम्रा अग्रजले भन्नुहुन्थ्यो, कलाकार बन्न चाहन्छौ भने तिमीले यो गर्दिनँ, त्यो गर्दिन भनेर भन्नु हुँदैन, जे अगाडि आउँछ त्यसलाई नै प्रसाद सम्झेर ग्रहण गर्नुपर्छ । त्यही अनुसार अगाडि बढियो । क्रिस्चियन गीत गरियो, तर त्यसबाट धेरै गुरुबा, गुरुआमा, गुरु–पुरोहित, बुवाआमा, दाजुभाइ दिदीबहिनीले मन दुखाउनुभएको छ ।

    हाम्रो उद्देश्य कसैको पनि मन दुखाउने थिएन । सिर्फ कलाकारिता गर्नु थियो । म एकदमै हृदयदेखि क्षमा चाहन्छु । आउँदो दिनमा हजुरहरूको आशीर्वाद लिएर हजुरहरूले भनेजस्तै हाम्रो धर्मसंस्कार, संस्कृतिको जगेर्ना गर्दै देशले गर्व गर्न सक्ने काम गर्न सकुँ ।

    हजुरहरूले मलाई आशीर्वाद दिनुहोला । काजी सा’ब (रामचन्द्र अधिकारी) पाँचथरमा सुटिङमा हुनुहुन्छ । उहाँलाई पनि क्षमा गरिदिनुहोला है हजुर । यो हामीलाई अज्ञानी सम्झेर क्षमा गरिदिनु होला हजुर । अब हामी यस्तो गर्दैनौँ । जस होस । धेरै धेरै धन्यवाद ।

  • उध्रिन खोजेको, तर उध्रिनसकेको ‘ऊनको स्वीटर’

    उध्रिन खोजेको, तर उध्रिनसकेको ‘ऊनको स्वीटर’

    काठमाडौं । ‘तीनपाते’, ‘वाफ’ जस्ता छोटा म्युजिकल फिल्महरूको कथावाचनबाट प्रभावित दर्शकले अहिले सिंगै चलचित्रको स्वाद चाख्न पाइरहेका छन् । सुजन चापागाईंको स्वर, नवीन चौहानको कथा-निर्देशन, विपीन कार्की र मिरुना मगरलगायत कलाकारको अभिनयको प्याकेज रहेको ‘ऊनको स्वीटर’ अहिले हलहरूमा चलिरहेको छ ।

    ‘ऊनको स्वीटर’को खासियत हो, धरणीधर काफ्ले र फूलमाया गुरुङको मन छुने प्रेमकथा । लिम्बूहरूको घनाबस्ती रहेको पूर्वी पहाडी जिल्ला पाँचथरमा अल्पसंख्यकको रूपमा रहेको काफ्ले र गुरुङको प्रेमकथालाई ‘ऊनको स्वीटर’मा देखाइएको छ । निर्देशक चौहानले निर्देशनको कुरुष चलाएर स्वीटर जसरी नै फिल्मको कथालाई बुन्ने कोसिस गरेका छन् ।

    हातले बुनेको ऊनको स्वीटरको स्वभाव हो– एक ठाउँमा उध्रिएको धागो तानिरह्यो भने स्वीटरले आकारमात्रै होइन, आफ्नो अस्तित्व नै गुमाउँछ । कतै धागो चुँडिएला या काटिएला कि भनेर बडो जतनले लगाउनुपर्ने हुन्छ । फिल्म ‘ऊनको स्वीटर’ पनि ठाउँ-ठाउँमा उध्रिन खोज्याखोज्यै गर्छ । फिल्मलाई उध्रिन नदिन चौहानले भरमग्दुर प्रयत्न गरेका छन् । उनको त्यही कोसिसले नै फिल्म हेर्नलायक बनेको छ ।

    फिल्मको मुख्य कलाकार धरणीधर काफ्लेले घर निर्माण गर्ने मिस्त्रीको काम गर्छन् । यही पेशाले उसको जीविका चलेको छ । काफ्लेको परिवार सिंगै लिम्बू गाउँमा एक्लो परिवार हो । लामो समयदेखि लिम्बू समाजमै हुर्किएकाले काफ्लेको लवजमा लिम्बू लवज मिसिइसकेको छ । ऊ जातले मात्रै काफ्ले, स्वभाव र व्यवहारले लिम्बू हो । रिस नै देखाउने सन्दर्भमा त लिम्बूभन्दा माथि छ ।

    धरणीधरको एक भाइ, एक आमा छन् । भाइ अलि झिल्के छ, दिलीप रायमाझीको फ्यान हो । गाउँकै एक सांस्कृतिक कार्यक्रममा आङ्देम्बे थरकी लिम्बूनीलाई भगाउँछ । छोराचेली भगाइदिने भाइप्रतिको रिस आङ्देम्बेहरूले दाजुमाथि पोख्छन् । सिंगै आङ्देम्बेहरू काफ्लेलाई घर बनाउने काम नदिने निर्णयमा पुग्छन् ।

    अब काफ्लेको सकसपूर्ण दिनहरू सुरु हुन्छ । सँगै कथा फ्लासब्याकमा जान सुरु गर्छ । फ्लासब्याकममा काफ्ले खानदानको वैमनस्यता देखाइएको छ । सबै काफ्लेहरू झापा झर्दा यी काफ्लेमात्रै किन पाँचथरमै रोकिए भनेर देखाइएको छ । काफ्लेहरूले दलितलाई गर्ने विभेद देखाइएको छ । फ्लासब्याकमै काफ्लेको फूलमाया गुरुङ (मिरुना मगर)सँगको प्रेमकथा देखाइएको छ । फिल्मको मूल मर्म नै काफ्ले-गुरुङको प्रेमकथा हो । यो कथा निर्देशक चौहानले दर्शकको मनलाई छुने गरी भनेका छन् ।

    फ्लासब्याकसम्म पुग्नलाई निर्देशकले जसरी कथाको पृष्ठभूमि निर्माण गरेका छन्, त्यो भने एकदमै जिकज्याक छ । एकदमै धेरै जम्पकटको प्रयोग गरिएको छ, तर तालमेलविना प्रयोग गरिएको छ । कहाँको सन्दर्भ कहाँ लगेर जोडिएको छ । एउटा प्रसंगमा भिज्दै गएको दर्शक अचानक अर्को प्रसंगमा भिज्न बाध्य हुनुपर्छ । उपकथाको निर्माणमा यति धेरै हतारो गरिएको छ कि दर्शक नै अलमलमा पर्छ ।

    सायद फिल्मलाई छोटो बनाउने ध्याउन्नमा निर्देशक चौहान निर्मम भएका हुन सक्छन् । यद्यपि फिल्म पाँच-सात मिनेट लामो भएको भए पनि समस्या आउँदैनथ्यो । अथवा फ्लासब्याक अघिको समयलाई मीठासपूर्ण तरीकाले छोट्याएको भए अलि कम बिझाउँथ्यो कि !

    धरणीधर काफ्लेको जीवनमा भाइले ल्याइदिएको सामाजिक संकट र यसपछि आउने विगतको कथापछि भने चलचित्रले गति लिन्छ । विस्तारै चौहानले ‘सिग्नेचर कथावाचन’को माध्यमबाट दर्शकमा मादकता थप्दै लैजान्छन् । दर्शक कथामा डुब्दै जान्छन् । फिल्मको अन्तिमसम्मै काफ्लेको प्रेमकथाले दर्शकलाई डुबाइरहन्छ ।

    फिल्मको अर्को खासियत हो, डिटेलिङ । पुराना नोट (राजाका फोटा भएका)हरूको प्रयोगदेखि गोल्डस्टार जुत्तामार्फत चौहानले फ्लासब्याकको कथाको समय भन्न खोजेका छन् । कलाकारको ड्रेसअप, साँघु, घट्टाहरूको प्रयोग गरेका छन् । उकाली-ओरालीमा पैदल यात्रा गर्नुपर्ने अवस्थाले पनि कथाको समय भन्छ । जब कि वर्तमान समयको कथामा भने गाउँमा रोड आइसकेको छ । जिपहरू चल्न सुरु गरिसकेका छन् ।

    ‘ऊनको स्वीटर’को कथा अलिकति सुस्त छ । विस्तारै, आरामले कथा भनेका छन् चौहानले । उनलाई कथा भन्नमा कुनै हतारो छैन । लिम्बू समाज हुन्छ नै यस्तै, विस्तारै भाका र लय हालेर बोल्छन्, आरामले कुरा गर्छन् । भूगोल र समुदायअनुसार कथाको गति निर्माण गरेका छन् चौहानले ।

    फिल्ममा एउटा दृश्य छ, जहाँ काफ्लेले फूलमायाको गोठको छानोमा सानो छिँडी बनाइदिएका हुन्छन् । उक्त छिँडी खोल्दा घरभित्र जूनको उज्यालो पर्छ । उज्यालोले काफ्लेको अनुहारलाई छपक्कै देखाउँछ । केहीबेर लामो दृश्यमा फूलमायाको अनुहारमा भने राम्रोसँग जूनको उज्यालो पारिएको छैन । बरु आगोको राप पारिएको छ । जून जस्तै निश्चल प्रेमको प्रस्ताव लिएर पुगेका काफ्ले र आफ्नै दुःखसँग जुधिरहेकी फूलमायाको मनस्थितिलाई देखाउन चौहानले गज्जबले कलाको प्रयोग गरेका छन् ।

    त्यस्तै अर्को दृश्य छ, जहाँ काफ्ले र गुरुङ एकै ओछ्यानमा सुत्छन् । उनीहरूबीचको अन्तरंग सम्बन्ध देखाउन चौहानले रंगीबिरंगी ऊनका धागोहरू देखाएका छन् । अनेक रङमा पोतिएका धागोका लाछीहरूबाट वाफ निस्किरहेका छन् । पानी चुहिरहेका छन् । अनि विस्तारै गुरुङको कुरुसहरूमा ती लाछीहरू उनिन थाल्छन्, स्वीटरको रूपमा । त्यो स्वीटर काफ्लेले लगाउन पाउँछन् त ? दर्शकमा यही कौतुहलता सृजना गर्दै कथा अगाडि बढेको छ ।

    काफ्लेको प्रेम असफल हुन्छ भनेर चौहानले सुरुमै खुलाएका छन् । एक्लो जीवन जिइरहेका चौहानले फ्लासब्याकको कथा भनिरहँदा मात्रै गुरुङसेनी आउँछिन् । गुरुङसेनीले काफ्लेका लागि बुनिदिएको स्वेटर समयमै नसकिनुले पनि कथाको समाप्तीलाई इंगित गरेको छ । यद्यपि क्लाइमेक्सबारे दर्शकलाई सुरुमै थाहा भए पनि कथाले बिझाउँदैन ।

    अर्को दृश्य पनि छ, जहाँ लिम्बूनीसँग गाउँ छाडेका धरणीधरको भाइ घर आउँछ । काफ्लेलाई ढोगिदिन्छ । प्रेममा असफलता झेलिरहेका, भाइकै कारण गाउँलेबाट बहिष्कार झेलिरहेका धरणीधरले गालीको साटो भाइलाई माया देखाउँछन् । जिम्मेवारीले थिचिएको काफ्लेको अनुहार यसवेला हेर्नलायक छ । काफ्ले जस्तो पात्रलाई विपीनले मात्रै न्याय गर्नसक्छ कि झैं लाग्छ ।

    फिल्मलाई गीत र संगीतले अझै मीठो सुर दिएको छ । सिनेम्याटोग्राफी र पूर्वी भेगको भूगोल अनि निर्माण टीमको मेहनतले फिल्मलाई अझै मीठो बनाएको छ । लिम्बू समुदायभित्र बाँचिरहेका अन्य समुदायको कथाले दर्शकलाई मोहित तुल्याउन सक्छ । ‘ऊनको स्वेटर’लाई ‘तीनपाते’, ‘वाफ’ जस्ता म्युजिकल फिल्मको ठूलो पर्दाको अवतरण भन्दा फरक पर्दैन ।

    तर ‘ऊनको स्वेटर’मा निर्देशक चौहानले सुषुप्त रूपमा भन्न खोजेको कुरा भने अलि जटिल छ । यो फिल्म अन्तरसांस्कृतिक सम्बन्धमाथि निर्मित छ । यहाँ लिम्बूहरूको बाहुल्यभित्र काफ्लेलाई अल्पसंख्यक बनाइएको छ । र, काफ्लेको निरीहतालाई पस्किन खोजिएको छ । हेर्दाखेरि सामान्य लाग्ने यो सन्देश राजनीतिक रूपमा भने गम्भीर प्रकृतिको छ । एक निरीह पात्र खडा गरेर सायद चौहानले सांस्कृतिक सामीप्यता र प्रेम सम्बन्ध मात्रै भन्न खोजेका होलान्, तर लिम्बू समाजभित्र काफ्ले पात्रको जसरी कोरियोग्राफी गरिएको छ, त्यसले त्यति मात्रै भन्दैन । लिम्बू समुदायलाई सत्ताको रूपमा देखाइएको छ भने काफ्लेहरूलाई सीमान्तमा बाँचेको निरीह समुदाय !

    पहिचान र मौलिकताको पेचिलो बनिरहेको समयमा अन्तरसांस्कृतिक सम्बन्ध जस्तो जटिल विषयमा हात हाल्दा कस्तो राजनीतिक सन्देश जाला भनेर सर्जक सचेत हुनैपर्छ । ‘ऊनको स्वेटर’मार्फत चौहानले लिम्बूहरूको बस्तीमा काफ्ले, मगर, गुरुङहरूको संस्कृतिलाई देखाउने कोसिस त गरेका छन् । यद्यपि पहिचानको आन्दोलन र सीमान्तीकृत समुदायप्रति भने चौहानको दृष्टिकोण अस्पष्ट र धरमर रहेको प्रमाणित हुन्छ । लिम्बूहरूलाई सत्ताधारी देखाएर काफ्लेलाई निरीह देखाएका छन् । राजनीतिक रूपमा यो खतरनाक सन्देश हो, तर समुदायको नभएर मान्छेको मात्रै कथा भन्न खोजेका हुन् भने त्यो अलग कुरा हो ।

  • भारतका मल्टिप्लेक्सहरुमा नेपाली चलचित्र ‘जार’ को शो थप

    भारतका मल्टिप्लेक्सहरुमा नेपाली चलचित्र ‘जार’ को शो थप

    काठमाडौं । शुक्रबार प्रदर्शनमा आएको चलचित्र ‘जार’को उच्च माग आएपछि मल्टिप्लेक्सहरूमा शो थप गरिएको छ । पहिलो चरणमा सिक्किम, दार्जिलिङ, नाम्ची, खार्साङ र कालिङपोङमा प्रदर्शनमा आएको यो चलचित्रप्रति दर्शकको उच्च आकर्षण देखिएपछि सम्बन्धित शहरका मल्टिप्लेक्सहरूमा शो थप गरिएको हो ।

    सिलिगुडीस्थित सिटी सेन्टरमा अवस्थित आइनक्स हलले प्रदर्शनको पहिलो दिन नै निर्धारित शोजमा बढोत्तरी गरेको कार्यकारी निर्माता ज्योति क्षेत्रीले बताएकी छन् । त्यस्तै दार्जिलिङमा पनि चलचित्रको शो थप भएको छ ।

    क्षेत्रीले भनिन्, ‘हाल प्रदर्शनमा आएका सबै शहरमा चलचित्रको माग उच्च छ । सम्बन्धित हलहरूले शो थपको लागि सम्पर्क गरिरहनु भएको छ । दर्शकले ‘जार’प्रति देखाउनुभएको प्रेम उत्साहजनक छ ।’

    दोस्रो चरणमा नेपाली भाषीहरूको बाहुल्य रहेका शहरहरू मिरिक, आसाम, देहरादुन, धर्मशाला, दिल्ली, बैङ्गलोर, कोलकाता, हैदरावाद, गोरखपुरलगायतका ठाउँमा चलचित्र प्रदर्शनको क्रममा रहेको क्षेत्रीले जानकारी दिएकी छन् ।

    निर्माता क्षेत्रीका अनुसार सुरुको दिन सुखद अकुपेन्सी पाएको यो चलचित्रको आजको अकुपेन्सी झनै राम्रो छ । आज हलमा दर्शकको अकुपेन्सी ७० प्रतिशतमाथि रहेको क्षेत्रीको भनाइ छ । चलचित्रको पहिलो दिनको ग्रस कलेक्सन भने आउन बाँकी छ।

    शुक्रबारदेखि कलाकारसहितको निर्माण टीम काठमाडौंका विभिन्न हलमा पुगी दर्शकसँग प्रत्यक्ष साक्षात्कार गरिरहेका छन् ।

    यसैबीच दर्शक प्रतिक्रिया लिन ठमेलस्थित छायाँ सेन्टर पुगेका निर्देशक लामालाई एक दर्शकले उपन्यास उपहार दिएका छन् । वरिष्ठ साहित्यकार इन्द्रबहादुर राईको कथामा आधारित ‘जार’लाई उत्कृष्ट तरिकाले दृश्यभाषामा उतार्न सफल भएकोमा बधाई दिँदै एक दर्शकले नेपाली समाजको ऐतिहासिक कथा समेटिएका दुई उपन्यास उपहार गरेका हुन् ।

    ‘जार’मा सौगात र अनुपविक्रमसँगै भारतीय राष्ट्रिय चलचित्र पुरस्कार विजेता अभिनेत्री गीताञ्जली थापाको प्रमुख अभिनय छ । अखिलेश राईको सम्पादन रहेको चलचित्रको कार्यकारी निर्मातामा त्रिलोचन पाण्डे, निरज राई, नुर्साङ भुटिया, ज्योति क्षेत्री र पेमा रिन्जिङ लेप्चा छन् । नेपालमा यो चलचित्रलाई रीच इन्टरटेन्मेन्ट र एफडी कम्पनीले प्रदर्शन तथा वितरण गरेको छ ।

  • विपनाविरूद्ध फेसबुकमा श्रीमानकाे `घृणित´ पाेस्ट, सम्बन्ध सकिएकाे दावी

    विपनाविरूद्ध फेसबुकमा श्रीमानकाे `घृणित´ पाेस्ट, सम्बन्ध सकिएकाे दावी

    काठमाडौं । कुनै समयकी चर्चित नायिका विपना थापाविरूद्ध उनका श्रीमानले घृणित शब्दसहित सामाजिक सञ्जालमा पाेस्ट गरेका छन् । आफूहरूकाे सम्बन्ध अन्त्य भएकाे उनकाे एकतर्फी दावी छ ।

    विपनाका भारतीय श्रीमान डा. आशुतोस भारद्वाजले अस्ति श्रीमतीविरूद्ध स्टाटस लेखेका थिए जुन पछि हटाए ।

    उनले लेखेका थिए : नेपालकी … (अपशब्द)विपना थापासे मेरा काेही सम्बन्ध नहीँ है ।

    आज फेरि अर्काे स्टाटस लेख्दै उनले विपनाले आफूलाई ज्यान मार्ने धम्की दिएकाे आराेप लगाएका छन् ।

    निकटस्थका अनुसार केही समयदेखि याेजाेडीकाेफसम्बन्ध तनावपूर्ण छ । यद्यपि डिभाेर्स भइसकेकाे छैन आशुताेषले भने आफ्नाे प्राेफाइलमा `सेपेरेटेड´ लेखेका छन् । विपना भने सम्बन्ध जाेगाउन लागेकी छिन् ।

    विपना काठमाडाैमा रहेकाे बेला श्रीमानले यस्ताे पाेस्ट हालेका हुन् । श्रीमानले ब्याक टु ब्याक आफू विरुद्ध पोस्ट हालेपछी अहिले उनी समाधान खाेज्न दिल्लीस्थित घर उडेकी छिन् । घर जाने क्रममा फ्लाइट चढ्नुअघि उनी आफ्नो फेसबुकबाट लाइभ आएर यस विषयमा स्पस्टिकरण दिइन् ।

    श्रीमानलाई डिप्रेसन भएको कारण यस्तो भएको विपनाको भनाई छ।

    उनले भनेकी छिन्, ‘अहिले म दिल्लीको घर जाँदैछु। मेरो श्रीमानले फेसबुकमा अनावसनाव पोस्ट राखेको देखेर तपाईंहरुलाई अचम्म लागेको होला। त्यस्तो केही पनि हैन।’

    ‘उहाँले लामो समयदेखि दबाई खाइरहनु भएको थियो। उहाँलाई अलिकति डिप्रेसनकाे समस्या छ। त्यसमाथी, रक्सी खाने बानीले गर्दा अलिकति यस्तो भइरहेको छ,’ उनले थपेकी छिन् ,’म यही कुराको समाधानको लागि अहिले घर जाँदैछु। अनावसनाव पोस्ट हालेकोमा अन्यथा नलिनु होला।’

    आफुलाई जे पायो त्यही भनेकोमा नरिसाउन पनि विपनाले सबैलाई आग्रह गरेकी छिन्।

    ‘यही कुरा समाधान गर्न म जाँदैछु। अब के कस्तो हुन्छ हेरौं । वास्तवमा उहाँ भित्रदेखि नराम्रो मान्छे हैन। तर अहिले दबाईहरुले गर्दा खै के भइरहेको छ। अन्यथा नसोच्नुहोला,’उनले भनेकी छिन् ।

    उनले फ्लाइट चड्नुअघि सबैलाई जस्तोसुकै परिस्थितिमा पनि आफुलाई साथ र माया दिन भनेकी छिन् ।

    विपना केही समयदेखि नेपालमा थिइन् । चलचित्रमा ‘जन्मभूमि’ बाट नेपाली चलचित्रमा डेव्यु गरेकी विपनाले सन् २००८ मा भारतका आशुतोष भारद्वाजसँग विवाह गरेकी थिइन् । यी दुईको एक छोरा पनि छन् ।

  • न्यानो ‘ऊनको स्वीटर’

    न्यानो ‘ऊनको स्वीटर’

    साधारण र निश्चल जीवनमोह हुनेले ‘ऊनको स्वीटर’ हेर्नुस्, हरेक कलाकारमा ‘आफू’ भेट्नुहुनेछ । चलचित्र ‘ऊनको स्वीटर’ साधारण जीवनको असाधारण प्रस्तुति हो ।

    नेपालको सांस्कृतिक विविधतामा गर्व गर्ने र कलाकार ‘विल्सनविक्रम राई’को फ्यान भएको दोहोरो कारणले बैशाख २६ को व्यग्र प्रतीक्षा थियो, परिस्थितिलाई नियन्त्रित अनुकूलन गरी सपरिवार ‘नाइट शो’ भेटाइयो । अपेक्षाभन्दा बढी अनुभूतिको पोको बोकेर फर्केपछि मगजमा उब्जेको शीतलताले मनमा हलचल ल्यायो, केही शब्द नलेखी रहनै नसक्ने स्थितिमा पुर्‍यायो ।

    चलचित्रका हरेक पात्र र क्षणले मनमा मीठो स्पन्दन गरेको छ र अमिट छाप छोडेको छ । कहिल्यै नभेटेका विपीन कार्की र मिरुना मगर लामो सम्पर्क-सम्बन्ध भएका नजिकका साथी (आफन्त) झैं लाग्न थालेको छ, उनीहरूप्रति मधुरता उत्पन्न भएको छ । यो चलचित्र हेर्ने हरेकले यो साझा अनुभूति गर्छ भन्ने मेरो ठम्याइ हो ।

    चलचित्र हेर्दा यो कुनै निर्देशकको निर्देशनमा कसैले लेखेको पटकथा कलाकारहरूले वाचन गरिरहेको भान नै हुँदैन । पूर्वी नेपालको कुनै पहाडमा एक पुस्ता अगाडिका समाजले यापन गरिरहेको जीवन कसैलाई थाहा नदिई दुरबिनबाट सुटुक्क कैद गरिरहेको दृश्य जस्ताको तस्तै स्क्रीनमा देखाएको अनुभूति हुन्छ । निर्देशक नवीन चौहानले पात्र र परिवेशमात्र हैन कथालाई समेत कृत्रिम र अप्राकृतिक हुनबाट पूरै जोगाएका छन् । चलचित्रमा कलाकार छैनन्, पात्र छन् । पात्रले अभिनय नै गरेका छैनन्, जीवन जिएका छन् । मुख्य चरित्रमा विपीन कार्की र मिरुना मगरको छनोट निर्देशक चौहानको एकदम सही निर्णय हो, ‘धरणी’ र ‘फूल’को चरित्रलाई यी मुख्य कलाकारद्वयले उच्च न्याय गरेका छन् ।

    चलचित्र हेर्दा यो कुनै निर्देशकको निर्देशनमा कसैले लेखेको पटकथा कलाकारहरूले वाचन गरिरहेको भान नै हुँदैन । पूर्वी नेपालको कुनै पहाडमा एक पुस्ता अगाडिका समाजले यापन गरिरहेको जीवन कसैलाई थाहा नदिई दुरबिनबाट सुटुक्क कैद गरिरहेको दृश्य जस्ताको तस्तै स्क्रीनमा देखाएको अनुभूति हुन्छ ।

    नेपालको पूर्वी नेपालको माटो जति रसिलो छ, त्यति नै रसिलो त्यहाँको वातावरण र जीवनशैली छ, भाषा पनि त्यस्तै । नेपाली भाषा देशभर बोलिन्छ, तर समुदायअनुसारको भिन्न लवजमा । कुमा सागरले जबरजस्त स्थापित गरेको मीठो नेवारी लवजको नेपाली भाषालाई लिम्बू लवजको रसिलो नेपाली भाषा समाजमा स्थापित गर्न यस चलचित्रले योगदान गर्नेछ ।

    चलचित्रका पात्रले मात्र हैन, संगीतकार तथा गायिका झुमा लिम्बूले स्थापित गरेको लिम्बू लवजको नेपाली भाषालाई नेपाली समाजले सहर्षमात्र हैन, सगर्व स्वीकार गरिसकेको छ, एउटा मानक स्थापित भइसकेको छ । कुमा सागर र झुमा लिम्बूको योगदानस्वरूप सबै समुदायका नेपालीले नेपाली भाषा बोल्दा अनुभूत गर्ने हिच्किचाहट अब कसैले महसुस गर्नुपर्दैन, निर्धक्कले आफ्नै लवज र शैलीमा गर्वका साथ बोल्नसक्ने वातावरण तयार भएको छ, सहज स्वीकार्य भएको छ ।

    रफ्तारको जीवनशैली, अति महत्वाकांक्षा, षड्यन्त्र र धोकापूर्ण समाज, बनावटी सम्बन्ध, यी सबैबाट टाढा पूरै अर्गानिक जीवनको भरपुर मनोरञ्जन यस चलचित्रबाट मिल्छ । चलचित्रले हाल लोप हुँदै गएको मितेरी साइनोलाई जबरजस्त स्मरण गराउँछ र यो साइनोमा हुने आत्मीयता र जिम्मेवारीबोधलाई झल्काउँछ । विभिन्न जात र संस्कृतिमा विभाजित नेपाली समाजलाई एकताको स्वीटरमा उन्ने एउटा महत्वपूर्ण सांस्कृतिक अस्त्र हो– मितेरी साइनो । यो संस्कारलाई हामीले जति व्यापकता दिन्छौं, त्यति नै सामाजिक सहिष्णुता अभिवृद्धि हुँदै जान्छ भन्ने यथार्थपरक सन्देश चलचित्रले दिएको छ ।

    नेपाल विभिन्न जात र संस्कृतिको साझा फूलबारी हो, तर कहिलेकाहीं एउटा समुदायको संस्कृति र संस्कारप्रति पूर्ण सचेत नहुँदा उत्पन्न हुने सामुदायिक द्वन्द्वलाई यस चलचित्रले सजीव प्रस्तुत गरेको छ । यही सामुदायिक द्वन्द्वका कारण पूर्वी नेपालमा विगतको पुस्तामा सृजित बसाइसराइको लामो, तर संघर्षपूर्ण इतिहासलाई चलचित्रले सजीव स्मरण गराएको छ । र, सामुदायिक एकता र अन्तरघुलनको आवश्यकताको पक्षमा चलचित्रले मीठो धुनमा गुञ्जायमान आवाज आकेलेको छ ।

    नेपाली भाषा देशभर बोलिन्छ, तर समुदायअनुसारको भिन्न लवजमा । कुमा सागरले जबरजस्त स्थापित गरेको मीठो नेवारी लवजको नेपाली भाषालाई लिम्बू लवजको रसिलो नेपाली भाषा समाजमा स्थापित गर्न यस चलचित्रले योगदान गर्नेछ ।

    नेपाल र भारत सम्बन्धमा राजनीतिक र कूटनीतिक रूपमा उतारचढाब आइरहन्छ, तर पूर्वी नेपालको पहाडी जनताको जीवनमा दुई देशको सीमा विभाजनले खासै प्रभाव पारेको देखिँदैन । पूर्वी सिमानाको दार्जिलिङ, सिक्किमलगायतका भारत भूमिका नेपालीहरूको संस्कार, संस्कृति र भाषा नेपालीसँग मिल्ने भएर पनि हो, यी नागरिकहरू दुई देशका भए पनि एकै समुदाय र एकै समाजका जस्ता देखिने पक्ष चलचित्रले सुन्दर प्रस्तुत गरेको छ । यो पक्ष नेपालको अरु दिशाको सिमानाभन्दा नितान्त फरक छ, तर यसबाट नेपाल र भारतको संस्थापनले सिक्नुपर्ने देखिन्छ ।

    चलचित्र भएकाले यो कथानक छ, तर समग्रमा यो नेपालको लिम्बू समुदायको जीवन्त श्रव्यदृश्यसहितको संग्रहालय हो । कोशी प्रदेश पर्यटन वर्ष २०८२ को पूर्वसन्ध्यामा प्रदर्शित यस चलचित्रले सो अभियानलाई ठूलो टेवा दिने पक्का छ ।

    चोखो प्रेममा ‘भोगको भोक’ हुन्न भन्ने कुरा चलचित्रले मीठो प्रस्तुत गरेको छ । अघिल्लो पुस्ताको वृत्तचित्रको शैलीमा निर्माण भएको चलचित्रको पात्र ‘धरणी’ र ‘फूल’ कसैसँग मेल खाएमा ‘फूल’लाई सुन्दर फूलबारीबीच रहेको सानो, तर सुन्दर घरमा बसेर ‘धरणी’ले गरेको प्रतीक्षा आजसम्म पनि निरन्तर हुनसक्छ । यसको साक्षी पाँचथरको चिसो हुस्सु, शीतल हावा, सुन्दर रुख, अनुशासित भेंडा तथा चौंरी र लोभलाग्दो समथल घाँसे मैदान छन् । प्रेमभन्दा भोगमा बढी केन्द्रित भइरहेको आजको युवायुवतीका लागि ‘धरणी’ र ‘फूल’को प्रेम अनौठो विम्ब र उदाहरणीय चित्र हुनसक्छ । जवानीको भोगलाई एउटा मायाको चिनो ‘स्वीटर’को परिधिमा कैद गर्नसक्ने ‘धरणी’ र ‘फूल’को प्रेम लोभलाग्दो छ ।

    रफ्तारको जीवनशैली, अति महत्वाकांक्षा, षड्यन्त्र र धोकापूर्ण समाज, बनावटी सम्बन्ध, यी सबैबाट टाढा पूरै अर्गानिक जीवनको भरपुर मनोरञ्जन यस चलचित्रबाट मिल्छ ।

    पूर्वी पहाडको प्राकृतिकता र निश्चलतालाई यो चलचित्रले हदैसम्म गुञ्जाएको छ, तर चलचित्रले कतिपय गाँठाहरू फुकाउन चुकेको छ । सायद समयको पाबन्दी पनि हुनसक्छ । चलचित्रमा विल्सनविक्रम राई देखापर्दा दर्शकले बेजोडले चिच्याएको र सिठ्ठीसमेत फुकेको देख्दा आफू आमदर्शक भन्दा फरक रहेनछु भन्ने महसुस भयो, रमाइलो पनि लाग्यो, तर चलचित्रमा राईको पात्रलाई केही विस्तार गर्दा चलचित्र राईकै लवज झैं अझ बढी रसिलो हुने र दर्शक अझ बढी खुशी हुने कुरा हलमा प्रस्टै झल्किन्थ्यो ।

    चलचित्रले सुखद शुरुवात गरेको छ । यसको व्यावसायिक सफलता धेरै कुराले भर पार्छ, जस्तो कि एकै दिन दुई चलचित्रको व्यावसायिक शोको शुरुवात, अरु पनि धेरै अपेक्षा गरिएका नेपाली चलचित्रहरू निकट लाइनमा छन्, तर कलात्मक हिसाबले यो चलचित्र सफल छ, प्राकृतिक बगााई त चलचित्रको परिचायक नै छ ।

    नेपाली चलचित्रलाई माया गरौं, अनुकूल भएसम्म हेरौं र नेपाली चलचित्रको बारेमागफिन थालौं । नेपालको कला, संस्कृति, संस्कार र भाषालाई प्रवर्द्धन गर्न चाहने हरेक नेपालीले ‘ऊनको स्वीटर’ जस्तो चलचित्रलाई ‘सपोर्ट’ गरौं, प्रशंसा गरौं ।

  • उत्साहजनक शोका साथ ‘ऊनको स्वीटर’ प्रदर्शनमा, पहिलो दिनको ग्रस कलेक्सन कति ?

    उत्साहजनक शोका साथ ‘ऊनको स्वीटर’ प्रदर्शनमा, पहिलो दिनको ग्रस कलेक्सन कति ?

    काठमाडौं । १९० शो सहित प्रदर्शनमा आएको चलचित्र ‘ऊनको स्वीटर’ले आक्रामक सुरुवात गरेको छ । चलचित्र हेर्न मल्टिप्लेक्सदेखि सिंगल थिएटरसम्म दर्शकको उल्लेख्य उपस्थिति देखिएको छ।

    चलचित्रका वितरक गोविन्द शाहीका अनुसार शुक्रबार बिहानैदेखि सुरु भएको दर्शकको चाप राति अबेरसम्म कायम रहयो। पहिलो दिन अधिकांश हलमा प्रायः सबै शो हाउसफुल थिए। शाहीका अनुसार पहिलो दिनको यो सफलताले उत्साहित हल सञ्चालकहरूले शनिबारका लागि शो संख्या बढाएका छन् ।

    उनी भन्छन्,‘शनिबार बिहानैदेखि अधिकांश हल हाउसफुल भएका छन्। चलचित्रले दर्शकबाट अत्यन्त सकारात्मक प्रतिक्रिया पाएको छ।’

    चलचित्रको पहिलो दिनको ग्रस कलेक्सन भने आइसकेको छैन। शुक्रबार र शनिबार दुई दिनको कलेक्सन एकसाथ सार्वजनिक गर्ने वितरकको भनाई छ ।

    नवीन चौहानद्वारा निर्देशित यो चलचित्रमा विपिन कार्की, मिरुना मगर, परीक्षा लिम्बु, एलेक्स पारस, विल्सन विक्रम राई, सुरज तमु, भावना खपाङ्गी मगर, सुनिल पोखरेललगायतका कलाकारको अभिनय छ ।

  • गजलमार्फत् ‘फ्रस्टेसन’लाई बाहिर निकालिरहेकी संगीता (भिडिओ)

    गजलमार्फत् ‘फ्रस्टेसन’लाई बाहिर निकालिरहेकी संगीता (भिडिओ)

    निजात्मक अनुभूतिलाई जोडेर गजल लेख्न माहिर छिन् गजलकार संगीता थापा । उनका गजलहरु सिर्फ सूत्रहरुमा मात्रै बाँधिएका हुन्नन् । उनका गजलका शेरहरु गहिरा अर्थ बोकेका हुन्छन् । त्यसैले नेपाली गजलको फाँटमा संगीताको बेग्लै परिचय छ ।

    गजलकारको अलवा संगीता रंगकर्मी पनि हुन् । दुई दर्जन बढी नाटकहरुमा अभिनय गरिसकेकी छन् । त्यस्तै उनी अभिनीत ‘खजुरे ब्रो’, ‘खुस्मा’ जस्ता चलचित्र प्रदर्शन भइसकेको छ भने ‘जेरी अन टप’, ‘यार्सागम्बु’ र ‘माइतीघर’ आउँदै गरेको चलचित्र हुन् ।

    गायिका बन्न काठमाडौं छिरेकी संगीतालाई एक दिन कान्छो दाइले भने, ‘तिमीले गजल पनि बुझ्न जरुरी छ ।’ यसपछि उनी नियमित कार्यक्रम गर्ने संस्था मधुवनतिर पुगिन् । त्यहाँ अरु गजलकारका गजल सुन्थिन्, ताली पड्काउँथिन् । एक दिन चिनेको दाइले उनलाई भने, ‘अर्को हप्ताबाट गजल लेख्न कोसिस गरेनौं भने ढोकाबाटै छिर्न दिँदैनौं ।’

    सिनियर दाइको माया मिसिएको यो घुर्कीका कारण उनी गजलकार बनिन् । संगीतमा स्नातकसम्म गरिन्, तर भोकलमा समस्या आएकाले छ, सात वर्ष नै आराम गर्नुपर्ने भयो । संगीता सुनाउँछिन्, ‘मान्छेले फ्रस्टेसन निकाल्ने बाटो खोज्दो रहेछ । बाटो भेटेन भने जे पनि हुँदो रहेछ । मसँग पनि संगीतप्रतिकोे सपनामा तुसारापात भएको फ्रस्टेसन थियो । त्यसलाई पोख्न मैले गजल भेटाएँ जस्तो भयो । अनि आफ्नो कुरा लेख्न सुरु गरेँ ।’

    डेढ दशकदेखि लेखनमा सक्रिय संगीताले नेपाली गजलले झेलेको थुप्रै आरोहअवरोह देखिन् । गम्भीर गजलकारका गम्भीर गजलहरु पढिन् । हल्लावाज गजलकारका हर्कत र रवैया पनि देखिन् । अध्ययन, मिहेनतबिना कसरी हिट हुने भनेर मात्रै कस्सिने गजलकारहरु समेत देखिन् ।

    यस्ता हर्कत र रवैयामाथि मकवानपुरकी संगीताको एक वाक्य छ, ‘गजल लेखन हल्ला गरेजस्तो सजिलो छैन ।’

    भिडिओ

    गजल लेखनको अलवा संगीता आफू भने रंगमन्च र चलचित्रमा अभिनय गरिरहन्छिन् । म्युजिक भिडियो, सर्ट फिल्महरु समेत छाड्दिनन् । यही कारण उनको काठमाडौं बसाई हिजोको तुलनामा केही सहज बनेर गएको छ ।

    उनी सुनाउँछिन्, ‘हिजो गजल मात्रै लेख्दा आर्थिक व्यवस्थापन अलि गाह्रो हुन्थ्यो । तर गजलले मलाई सिंगै नेपाल घुमायो । मैले नेपाल चिन्ने अवसर नै गजलको कार्यक्रमहरुका कारण पाएँ । अहिले फाइनान्सियल्ली अलि सजिलो भएको छ । म अभिनयको अलवा भ्वइस डबिङको काम गर्छु, गीत लेख्छु, कम्पोज पनि गर्छु ।’

    प्रस्तुत छ संगीताका केही प्रतिनिधि गजलहरु:

    किन पत्थर हुने श्राप मैले अक्सर पाएँ ?
    फेरि चिठ्ठामा पनि शिशाकै घर पाएँ !

    मर्नु पनि त मिलनको एक बिन्दु रहेछ
    तिमी आउदैछौ रे मलामी, खबर पाएँ !

    हराएपछि यी आँखाहरूको भिडमा
    आफूलाई खोजेँ, ऐनामा भर्खर पाएँ !

    म भाग्यमानी मैन, केकमा बालिएको
    तिम्रो जन्मदिनमा निभ्ने अवसर पाएँ !

    ०००

    ऊ पुरानो मकानमा फर्किन चाहन्छ
    जिब्रो फेरि उखानमा फर्किन चाहन्छ

    छतको गमलामा मुस्कुराइ रहने फुल
    फेरि यो बगानमा फर्किन चाहन्छ !

    घिसारिँदै बधशाला पुगेको त्यो पाठो
    आमा भेट्न बथानमा फर्किन चाहन्छ !

    दर्दनाक जीवन बोकी फर्किएको छु
    को फेरि मुग्लानमा फर्किन चाहन्छ ?

    लगाउनु छ आँगनमा गुन्द्री बुन्ने तान
    हतासो नि तानमा फर्किन चाहन्छ

    दन्त्य कथाको पात्र गजल सुनाउदै
    यो युगको जुवानमा फर्किन चाहन्छ

    ०००

    समयले नै गर्यो सम्झौता मसँग
    भाग लाग्यो मा ऊसंग, बा मसँग

    तँलाइ फकाएर दिन काट्न पाऊँ
    हरेक दिन ए छोरी ! रिसा मसँग

    हेर्दिनँ भन्छु उसलाई हेरिरहन्छ
    आँखाले पनि गर्यो धोका मसँग

    नदेखा तेरो घाउ उप्काई उप्काई
    ए मन, अब तँ केही लुका मसँग

    यो समय डाँकु रहेछ सब लुट्यो
    लुट्न सकेन दुःखको मेला मसँग

    ०००

    ‘तिमी जुन हौ, त्यो दाग होइन’
    यो मैले चाहेको जवाफ होइन !

    निदाउनु पर्नेछ चितामाथि पनि
    हुन त यो आमाको काख होइन

    मलाई मेरै हालतमा छोडिदेऊ
    सानो अनुरोध हो, दवाब होइन

    नभेटिन सक्छन् तिम्रा तस्बिरहरू
    मेरो दिल हो दिल ! दराज होइन

    हामीले बुझेनौं हाम्रो सम्बन्धमा
    लेख्नै पर्ने शब्द ‘तलाख’ होइन

    उसले मागेको तिम्रो जिन्दगी हो
    तिम्रो जिन्दगीको हिसाब होइन

    कस्को बाटो हेर्दै बसेकी छ्यौ संगी ?
    प्रश्नहरू पठाउनु गुलाफ होइन

    ०००

    जुधाएर नजर ती दामी तिमीले
    बनायौ मलाई बिरामी तिमीले

    थियो शान्त मेरो मनको तलाउ
    नसोधी पठायौ सुनामी तिमीले

    म घाइते छु घाइते ! गरेछौ नि प्रहार
    नछामी कलेजी नछामी तिमीले

    यहाँ प्रेम रोगले म ढल्दैछु ‘संगी’
    पठाउनु साथी मलामी तिमीले

  • गुजराती युवकसँग लगनगाँठो कस्दै सामारिका, बलिउड शैलीमा ईंगेजमेन्ट !

    गुजराती युवकसँग लगनगाँठो कस्दै सामारिका, बलिउड शैलीमा ईंगेजमेन्ट !

    काठमाडौं । चर्चित टिकटकर सामारिका ढकाल विवाह वन्धनमा बाँधिने भएकी छन् । उनले भारतीय प्रेमी अभय रघुवंशीसँग लगानगाँठो कस्न लागेकी हुन् ।

    यी दुईले हिजो ईंगेजन्मेन्ट गरे । झापास्थित सामारिकाकै घरमा यी दुईको इन्गेजमेन्ट कार्यक्रम भएको थियो । बुझिए अनुसार ईंगेजमेन्टमा सामारिकाका परिवारजन र सिमित आफन्तहरु उपस्थिति थिए । समारोहमा निकटका साथीहरुलाई पनि बोलाइएको थिएन । कलाकारिता क्षेत्रका व्यक्ति वा टिकटकर कोही पनि ईंगेजमेन्ट समारोहमा देखिएनन् ।

    ईंगेजमेन्टका भिडिओहरु भने टिकटकमा भाइरल भइरहेका छन् । सामारिकाकी जुम्ल्याहा दिदी स्मारिका ढकालले टिकटकमा भिडिओ हाल्दै बहिनीलाई बधाइ दिएकी छन् । भिडिओहरु हेर्दा ईंगेजमेन्ट कार्यक्रम भारतीय ९बलिउड० रिवाजमा गरिएको छनक मिल्छ । सामारिकाको ड्रेसअप र गरगहनाहरु भारतीय शैलीका थिए ।

    अभय भारतको गुजरात निवासी हुन् । इन्गेजमेन्टको लागी गुजरातबाट अभय आमा, बुवा, दिदी, भिनाजुसहित ४० जनाको टोली बुधबार झापा आइपुगेको थियो । पारिवारिक स्रोतका अनुसार ५ दिन लगाएर गुजरातबाट आएको टोली बिहीबार इन्गेजमेन्ट सकेर फर्किसकेको छ ।

    सामारिका केही समयदेखि दुबईमा बस्दै आएकी छिन् । दुबइमा नै उनको अभयसित भेट भएको र प्रेममा परेको सुनिएको छ । उनीहरुको सम्वन्धबारे निकै थोरैलाई मात्र थाहा थियो। ईंगेजेमन्ट भए पनि विवाह कहिले हुने भन्नेबारे केही बताइएको छैन ।

    सामारिका र स्मारिकाका केही निकटस्थ व्यक्तिहरुसँग बुझ्न खोज्दा उनीहरुले पूर्णरुपमा अनभिज्ञता दर्शाए । ईंगेजमेन्टको खबर पनि टिकटकबाट थाहा पाएको उनीहरुको भनाइ छ । ५ दिन लगाएर आएको दुलाहाको टोली ईंगजमेन्टपछि फर्किसकेको हुँदा विवाह तत्कालै नहुने लख काट्न सकिन्छ ।

    टिकटकबाट भाइरल भएका ट्विन्स जोडी हुन, स्मारिका र सामारिका ढकाल । स्मारिका दिदी हुन् भने सामारिका बहिनी । दुवै जना नृत्यमा माहिर छन् । टिकटकमा धेरैले मन पराएपछि उनीहरु म्युजिक भिडिओमा डिमान्डेड बनेका थिए । थुप्रै भिडिओमा उनीहरुले सँगै खेलेका छन् । तर, बहिनी सामारिका विदेशिएपछि उनीहरुको संयुक्त यात्रा टुटेको थियो । यता दिदी स्मारिका भने श्रीमानसँग डिभोर्सपश्चात सिंगल छिन् ।

     

  • आर्यन सिग्देल २.० : चकलेटी हिरोको चारित्रिक रूपान्तरण

    आर्यन सिग्देल २.० : चकलेटी हिरोको चारित्रिक रूपान्तरण

    काठमाडौं । नेपाली फिल्म क्षेत्रमा ‘चकलेटी नायक’ को उपमा पाएका नायक हुन, आर्यन सिग्देल । केही वर्ष अगाडि उनी नम्बर एक रोमान्टिक हिरोका रूपमा स्थापित थिए ।

    प्रेम कथामा आधारित चलचित्र भन्नासाथ निर्माता निर्देशको रोजाइमा सबैभन्दा अगाडि आउँथे आर्यन । दर्शकले पनि उनलाई ‘लभर ब्वाइ’ को रूपमा निकै रुचाए । प्राय रोमान्टिक चलचित्रमा देखिने उनको विशेषतः महिला फ्यानहरू धेरै थिए । उनको अभिनय र लुक्समा महिला फ्यानहरू क्रेजी नै थिए ।

    आर्यनको वास्तविक नाम हरिस हो । तर रंगकर्ममा आएपछि उनी ‘आर्यन’ नामले चिनिए । सडक नाटक र टेलिसिरियल हुँदै ठूलो पर्दासम्मको यात्रा तय गरेका आर्यनको पहिलो चलचित्र थियो, ‘किस्मत’ जुन छवि ओझाको ब्यानरमा निर्माण भएको हो । त्यसबेला चलचित्र क्षेत्रमा छवि ‘बाघ निर्माता’ को रूपमा परिचित थिए । यो चलचित्रमा छविले आर्यनलाई उनको चकलेटी लुक्सबाटै प्रभावित भएर अफर गरेका थिए ।

    पहिलो चलचित्रमै त्यस बेलाकी ‘लाइमलाइट’ नायिका रेखा थापासँग जोडी बाँधेका आर्यनले त्यसपछि कहिले पछाडि फर्केर हेर्नु परेन । पहिलो फिल्मै हिट भएपछि उनी मेकर्सको नजरमा पर्न थाले । अनि काम गर्दै जाँदा कैयौँ दर्शकको नजरमा परे । आर्यन हेर्दाहेर्दै ६० को दशकको हिट नायक बने । त्यसबेला उनको अभिनय र लुक्सको मात्र नभई उनले लिने पारिश्रमिक पनि समाचारका हेडलाइन बन्थ्यो । उनलाई महँगा हिरोको सूचीमा पहिलो स्थानमा राख्ने गरिन्थ्यो ।

    पहिलो फिल्म गरेपछि आर्यनले डेढ वर्ष चलचित्रबाट ब्रेक लिएका थिए । यही ब्रेकको समयमा उनको ‘लाजको लाली’ बोलको म्युजिक भिडियो सार्वजनिक भयो, जसले उनलाई ‘चकलेटी हिरो’ बनाउन थप मलजल गर्‍यो । त्यसपछि उनी अभिनीत चलचित्र ‘मौसम’ र ‘मेरो एउटा साथी छ’ रिलिज भयो । यी दुवै चलचित्र बक्स अफिसमा हिट भए । चलचित्र र म्युजिक भिडियो दुवैमा हिट भएपछि उनको चर्चा चौगुणा भयो ।

    १० हजार पारिश्रमिक लिएर पहिलो चलचित्र ‘किस्मत’ गरेका आर्यनले त्यसपश्चात् एउटै चलचित्रबाट १० लाख लिन थाले । त्यसबेला उनी सबैभन्दा महँगा नायकमा दरिएका थिए । ब्याक टु ब्याक सफलता हासिल गरेका आर्यनले त्यसपछि हिफाजत, फस्र्ट लभ, आइएम सरी, नोभेम्बर रेन जस्ता दर्जनौँ प्रेमकथामा आधारित चलचित्र गरे जसले उनलाई ‘लभर ब्वाइ’, ‘रोमान्टिक हिरो’, ‘चकलेटी हिरो’ आदि ट्यागहरु दिलाए ।

    सन् २००७ मा प्रदर्शनमा आएको ‘किस्मत’ देखि २०१४ मा प्रदर्शनमा आएको ‘नोभेम्बर रेन’ सम्म आर्यनको स्टारडम उत्कर्षमा थियो । थोरै फिल्म गर्ने भएकाले फ्यानहरू उनको फिल्म कुरेर बस्थे । तर ‘नोभेम्बर रेनपछि भने उनको करियरमा ओरालो यात्रा सुरु भयो । २०१४ देखि २०१५ को बीचमा एकै वर्षको अन्तरालमा आर्यनका ६ चलचित्रहरू प्रदर्शनमा आए । तर यी मध्ये कुनै चलचित्रले पनि बक्स अफिसमा राम्रो व्यापार गर्न सकेनन्‌ ।

    ‘चकलेटी ब्वाइ’ को करियर यसपछि भने केही सेलाउँदै गयो । त्यसयता, २०२४ अर्थात् नेपाली मिति २०८१ सम्म आइपुग्दा आर्यनका १० वटा जति चलचित्रहरू प्रदर्शनमा आए, तर दुई–तीनवटा बाहेक कुनै पनि चलचित्रले बक्स अफिसमा राम्रो गर्न सकेन ।

    बिचमा केही समय उनले चलचित्र क्षेत्रबाट ग्याप पनि लिए । उनको चर्चा शून्य प्राय भयो । तर, एक वर्षदेखि आर्यन फेरि बौरिएका छन् । तर, पहिलेभन्दा फरक रूपमा । अहिले उनी आफ्नो चकलेटी हिरोको छविलाई थाँती राख्दै एउटा अभिनेताको नयाँ छवि बनाउने क्रममा छन् । उनको करिअरमा नयाँ अध्याय सुरु भएको छ भन्दा फरक पर्दैन । आर्यन भटाभट नयाँ चलचित्र साइन गरिरहेका छन्, तर कुनैमा पनि उनी सोलो हिरो छैनन्

    एक वर्ष अगाडी आएको चलचित्र ‘पुजार सार्की’ ले उनको करिअरमा नयाँ मोड ल्याएको हो भन्दा फरक नपला । पुजार सार्कीमा उनी एक पुजारीको नौलो भूमिकामा देखिए र सफल पनि भए । दर्शकले उनको कामलाई रुचाए भने मेकर्स पनि उनको कामबाट सन्तुष्ट भए । जसको परिणाम स्वरूप अहिले उनलाई सोही जनराका चलचित्रहरूबाट अफर भइरहेका छन् ।

    ‘लभ स्टोरी’ चलचित्रकै लागि जन्मेको हिरो मानिने आर्यनको अबको बाटो के होला त ? उनलाई दर्शकले कस्ता चलचित्रमा देख्नेछन् ? लभर व्वाइबाट क्यारेक्टर आर्टिस्ट बन्नु उनको चाहना हो कि बाध्यता ? यिनै जिज्ञासा र प्रश्नमा आधारित रहेर अभिनेता सिग्देलसँग गरिएको कुराकानी:

    अहिले केमा व्यस्त हुनुहुन्छ ?

    अहिले मेरा दुई चलचित्र ‘महाभोज’ र ‘के घर के डेरा’को प्रोमोसनमा व्यस्त छु । यसबाहेक हाललाई अरू केही प्रोजेक्ट गरेको छैन ।

    चलचित्रमा केही समय हराउनुभयो, फेरि सक्रिय देखिन थाल्नुभएको छ । बीचमा किन कम गर्नुभएको हो ?

    बिचमा लकडाउन भयो । त्यतिबेला प्राय सबैको ग्यापजस्तो भएको थियो । लकडाउनपछि पनि फिल्म त आएको हो, तर सोचेजस्तो आएन । त्यसैले गर्नुको औचित्य पनि भएन । समय र परिवेश अनुसार दर्शकले रुचाउने प्रकारका चलचित्रहरू बल्ल आइरहेका छन् ।

    विगतमा चकलेटी हिरोको छवि बनाउनुभएको थियो । अहिले फरक भूमिकाहरूमा आउन थाल्नुभएको छ । यो तपाईँकै चाहना हो कि निर्माता निर्देशकको रुचि ?

    वास्तवमा साँच्चै भन्ने हो भने मलाई त्यो बेला पनि भिन्न पात्रमा काम गर्न मन थियो । मलाई लभ स्टोरी चलचित्र भन्दा भिन्न–भिन्न जनरामा बनेको चलचित्र गर्नु थियो । तर त्यो बेला त्यस्तो चलचित्रहरूमा मलाई अफर आएन । मेरो छवि नै रोमान्टिक हिरो भएकाले र मलाई दर्शकले पनि रोमान्टिक पात्रमै बढी रुचाउने भएकाले, मेकर्सहरुले त्यस्तै प्रकारको चलचित्रहरूमा मात्र मलाई अफर गर्नु हुन्थ्यो । अहिले त्यो परिस्थिति ब्रेक भएको छ ।

    ‘पुजार सार्की’ पछि मेकर्सहरुमा आर्यनले यस्तो पनि पात्र गर्दो रहेछ भन्ने परेको छ । दर्शकले पनि मेरो कामलाई स्विकार्नु भएको छ । मेकर्स र दर्शकले स्विकार्नु भएपछि मलाई पनि काम गर्न सजिलो भयो । मेकर्सहरुले अहिले मलाई भिन्न–भिन्न जनराको लागि अफर गरिरहनु भएको छ । त्यही भएर म पनि केही नसोची सक्रिय भएर काम गरिरहेको छु ।

    त्यसो भए अब तपाईँलाई रोमान्टिक भूमिकामा देख्न पाइन्छ कि पाइँदैन ?

    पक्कै पाइन्छ । अहिले चलचित्रको कथावस्तुले यो प्रकारको पात्र मागिरहेको छ, त्यसैले यो भूमिकाहरू निभाइरहेको छु । भोलि अर्को चलचित्रले फेरि रोमान्टिक पात्र माग्ला । त्यो बेला म फेरि त्यही अनुसार पात्रमा ढल्छु ।

    पुजार सार्कीबाट तपाईँको करिअरमा नयाँ ट्वीस्ट आएको हो ?

    पुजार सार्कीले मेरो पहिचानमा थप निखारता ल्याइदिएको हो, यो कुरालाई म एप्रिसियट गर्छु । यही चलचित्रबाट दर्शक र मेकर्सले मेरो भिन्न रूप देख्न पाउनुभयो । यसपछि नै यो प्रकारका चलचित्रहरूमा मलाई अफर आउन थाल्यो । पुजार सार्की मेरो करियरको नयाँ ट्वीस्ट भन्दा फरक पर्दैन ।

    आजकाल तपाईँलाई आजकाल सोलो हिरोको अफर आउन छाडेको हो ?

    हैन। अहिले प्राय चलचित्र र कथावस्तु नै सामूहिक हिसाबको बन्न थालेको छ । फेमिली ओरियन्टेड चलचित्र बनिरहँदा कलाकार धेरै हुनु त स्वभाविक नै भइहाल्यो । त्यस्तो चलचित्रहरूमा मैले सोलो गर्छु भन्न मिल्दैन । सामूहिक रूपमा काम गर्दा मज्जा पनि आउँछ । त्यही भएर हो ।

    अहिले जस्तो भूमिका पाए पनि गर्न थाल्नुभएको आरोप पनि लाग्न थालेको छ नि ?

    यदि यो आरोप मलाई लागेको छ भने, म खुसी छु । किनकि मैले त जस्तो पनि भूमिका गर्न सक्ने रहेछु । मेरो भर्सटालिटिमा यदि कसैले कुरा गर्नुहुन्छ भने, त्यो मेरो लागि तारिफ नै हो ।

    अब आउने चलचित्रहरूबाट कत्तिको आशावादी हुनुहुन्छ?

    पहिला कुरा गरौँ महाभोजको । यो समसामयिक विषयमा बनेको चलचित्र हो । देशमा भइरहेको समस्यालाई यो चलचित्रले उठान गरेको छ । कथा राम्रो छ । अर्को चलचित्र भयो, ‘के घर के डेरा’ । यो चलचित्रको मूल तागत निर्देशक दीपेन्द्र के खनाल हुन्, जो माटोको कथा बनाउन खप्पिस मान्छे हो । ‘पशुपति प्रसाद’ पछि ‘के घर के डेरा’ आफूलाई छोएको चलचित्र हो भनेर, उ आफैँले पनि भनिरहेको छ । चलचित्र पनि एकदम राम्रो बनेको छ । दुवै चलचित्र पहाडदेखि तराइसम्म, धनीदेखि गरिबसम्मलाई छुने चलचित्र बनेको छ । त्यसैले दुईटै चलचित्रबाट म आशावादी छ ।

    महाभोजमा तपाईँलाई कस्तो रूपमा देख्न पाइन्छ ?

    मैले अहिले नै चलचित्रमा मेरो यो भूमिका छ वा म यस्तो रूपमा छु भनेर खुलाउन मिल्दैन । मेरो पात्रबारे बताउन, चलचित्रको कथावस्तु नै खुलाउनु पर्ने हुन्छ । त्यसैले अहिलेलाई यति भने, महाभोजमा दर्शकले मलाई अहिलेसम्म देख्दै नदेखेको पात्रमा देख्न पाउनु हुनेछ ।

    अस्ति महाभोजको प्रेसमिटमा भएको वादविवादबारे तपाईँको भनाइ के छ ?

    म यो विषयमा म त्यो बेला पनि मौन थिए, अहिले पनि मौन छु । मलाई यो विषयमा केही भन्नै छैन । मान्छेले जति बुझेको छ, त्यति बोल्ने हो । हामी सिनेमा बनाउन हिँडेको मान्छे हो, हामीले सिनेमा बनाएका छौँ । बाँकी अरू कुरै छैन । यसमा धेरै बोल्नु मलाई उचित लाग्दैन ।

  • नरसिंहा: अवतार’को ट्रेलर रिलिज, १५ मिनेटमै ट्रेन्डिङमा

    नरसिंहा: अवतार’को ट्रेलर रिलिज, १५ मिनेटमै ट्रेन्डिङमा

    काठमाडौं । महानायक राजेश हमालको कमब्याक फिल्म ‘नरसिंहाः अवतार’को ट्रेलर सार्वजनिक गरिएको छ । हिजो काठमाडौंको सिभिल मलमा आयोजित कार्यक्रममा फिल्मको एक्सन, थ्रिलर, प्रेम र सस्पेन्स मिश्रित फिल्मको ट्रेलर सार्वजनिक गरिएको हो ।

    यो फिल्ममा राजेश हमाल, नीति शाह, राज कटुवाल, सरोज खनाल, निर शाह, अर्जुन श्रेष्ठ, उषा खड्गी, रमेश चन्द सोडारी, दीपा शाही, आशा पौडेल, प्रशान्त ताम्राकार, राजिभ जंग बस्नेत, प्रकाश जंग कुँवर, प्रभु श्रेष्ठ, अमित गिरी, मिसेल घिमिरे, सरोज शाह, किशोर भट्ट, टार्जन, एभिलिना खड्का, समाइरा थापा लगायतका कलाकारहरुको अभिनय छ ।

    दिवाकर भट्टराइको लेखन तथा निर्देशनमा तयार भएको यो फिल्ममा चन्द्र पन्तको कथा, राजु तामाङको एक्सन निर्देशन, कविराज गहतराज, माइकल चन्द र रामजी लामिछानेको कोरियोग्राफी, राजु थापाको डीओपी रहेको यो फिल्मको ट्रेलरले युट्युबमा हंगामा मच्चाइसकेको छ । सार्वजनिक भएको १५ मिनेटमै फिल्मको ट्रेलर युट्युब ट्रेन्डिङमा परिसकेको छ ।

    करण सिंह प्रोडक्सन म्यानेजर रहेको यो फिल्ममा समिर मियाको भीएफक्स, साहिल खान र मिलन श्रेष्ठको सम्पादन, वसन्त अधिकारी एसोसियट निर्देशक रहेको यो फिल्ममा नेम महर्जनको लगानी छ । साथै, फिल्मका निर्मातामा दीपक शर्मा ढकाल, नरेन्द्र महर्जन र ध्रुव न्यौपाने छन् ।

    फिल्मको ट्रेलरमा राजेश हमाल र राज कटुवालको एक्सन छ ।